27 Αυγ 2007

Εγώ, πάντως, δεν μπορώ.

Σκέφτηκα να γράψω ένα post πολύ υβριστικό για τις πυρκαγιές, για τα καθίκια (πιθανόν) που τις άναψαν κλπ κλπ. Αλλά δεν μπορώ. Κάθε φορά που διαβάζω κάτι τέτοιο παθιάζομαι, θυμώνω, βρίζω. Στο τέλος όλα τα ξεχνάμε, βέβαια. Ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα και αυτό είναι και καλό και κακό. Καλό είναι να ξεχνάς τον πόνο και το προσωπικό σου δράμα. Κακό είναι να ξεχνάς το έγκλημα.

Στο κάτω κάτω τι μπορούμε να κάνουμε; Ναι, πολλά πράγματα, θα πει κανείς. Μπορείς να το παίξεις ακτιβιστής και να βρεις τρόπους να πιέσεις. Να δράσεις! Αλλά δεν μπορώ. Το αφήνω στους ανθρώπους που είναι πιο ευαισθητοποιημένοι από μένα. Και πιο δραστήριοι. Και που έχουν πιο πολύ ελεύτερο χρόνο. Μπορείς να κάνεις και κάτι λιγότερο μπελαλίδικο, βρε αδερφέ. Να ανακυκλώσεις τα αναψυκτικά σου και τα χαρτιά που πετάς. Αλλά εγώ δεν μπορώ.

Σκέφτομαι όμως αυτούς τους ανθρώπους που έχασαν δικούς τους, και αυτούς που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις φλόγες. Και τι φλόγες, ε; Μια φωτιά μέτρα ολόκληρα σε ύψος, πλάτος, μήκος πώς να της ξεφύγεις; Και να έχεις και τα παιδιά σου μαζί. Να προσπαθείς να σκεφτείς και να απελπίζεσαι, να τρελαίνεσαι. Να κάνεις κάτι, δεν μπορείς να μείνεις με τα χέρια σταυρωμένα. Ε, και στο τέλος να καίγεσαι ζωντανός. Τουλάχιστον, από τον άλλο κόσμο που είσαι τώρα, μαθαίνεις ότι το κράτος θα δώσει το ιλιγγιώδες ποσό των 10.000 € στους επιζώντες συγγενείς σου. Οπότε θα ζήσουν πλουσιοπάροχα μέχρι τα βαριά γεράματα, η ανθρωποθυσία ήταν επιτυχής. 10.000 αξίζεις. Πολλά δεν είναι; Αλλά όσο θα πλησιάζουν οι εκλογές και θα ασχοληθούν με αυτές τα media, θα ξεχάσω και τα χιλιάδες στρέμματα δάσους και τους απανθρακωμένους. Μπορώ να ασχολούμαι εγώ με κάτι που όλος ο κόσμος έχει αφήσει πίσω του; Α, πα, πα. Δεν μπορώ. Δεν θα με πούνε εμένα κολλημένο.

Δεν μπορώ και δεν θα το κάνω. Πάμε όλοι μαζί!

Ο μόνος τρόπος να σώσεις αυτόν τον πλανήτη είναι να κάψεις τα πάντα. Τα πάντα όμως! Και γρήγορα, το γοργόν και χάριν έχει. Να μολύνεις τον αέρα, να καταστρέψεις τα δάση, να χύσεις ό,τι πυρηνικό απόβλητο υπάρχει στη θάλασσα. Ξαφνικά να μην βρίσκεις ψάρια στην αγορά, να βρωμάει ο αέρας, να βγαίνουν πετρέλαια στις όχθες των νησιών μας, να χαθεί το όζον και να παθαίνεις έγκαυμα με το που βγαίνεις απ’ το σπίτι σου. Μόνο τότε, ίσως, σταματήσουμε να λέμε ‘Ε, ντάξει μωρέ. Θα μας σώσουν αυτοί της Greenpeace.”

Όπως πολύ σωστά είπε και ο Homer Sympson “Let somebody else do it.”

3 σχόλια:

Monte - Cristo είπε...

Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω!

Τετάρτη 29 Αυγούστου 2007 στις 19:00 στο άγαλμα Βενιζέλου, όλοι στα μαύρα.

Chrisa είπε...

Mayra proteinoyn gia ta metheortia tis katastrofis?
Tha exei kai mpoufe mipws?
Persi pou kaike i Xalkidiki poios forese mayra?
H mipws propersi den eixame fwties?
Oi antrwpoi pou noiazontai pragmatika, pronooun!
Kai tha to doume oloi mas stis 16/9 oti ta "mayra" pou tha foresoyn simera, osoi ta foresoun, tha einai alli mia askopi, ypokritiki, grafiki, parata pou tha ksexastei poly syntoma xari sti braxyvia mnimi twn Ellinwn!
Den ton agapame ton topo mas, egw ayto exw katalbei.

Monte-Cristo είπε...

Τελικά μπόρεσες! Θα ήθελα, όμως, και ένα από τα εμπνευσμένα σου σχέδια. Κάτι ελπιδοφόρο, όμως, καμία σχέση με το dress code της Τετάρτης! Περιμένω dragongrrr!Ξέρω ότι μπορείς, αρκεί να το θέλεις!